اسپرمیدین به طور گسترده ای به عنوان یک ماده بالقوه ضد پیری مورد توجه است. این می تواند سنتاز عصبی را مهار کند، DNA را متصل و رسوب کند، همچنین می تواند برای خالص سازی پروتئین های متصل به DNA، تحریک فعالیت پلی نوکلئوتید کیناز T4 و جلوگیری از از دست دادن حافظه مرتبط با سن و بیماری آلزایمر استفاده شود. همچنین برخی از آن به عنوان "ماده جوانی" یاد می شود زیرا اسپرمیدین یک آنتی اکسیدان قوی و یک ماده مغذی ضروری برای عملکرد اتوفاژی سلول ها در سیستم انسان است که باعث ایجاد یک فرآیند بدن به نام اتوفاژی، فرآیندهای ترمیم طبیعی و گردش خون می شود. این فرآیند بازیافت سلولی نقش مهمی در پیری سالم ایفا می کند و از مشکلات مرتبط با افزایش سن جلوگیری می کند.تری هیدروکلراید اسپرمیدینیکی از پرمصرف ترین شکل های نمکی اسپرمیدین است.
غلظت اسپرمیدین در بدن با افزایش سن هم در حیوانات و هم در انسان کاهش می یابد. دلیل اصلی این است که فعالیت آنزیم های تولید کننده پلی آمین در بدن کاهش می یابد. در بیشتر افراد مسن، سطح اسپرمیدین پایین است. با این حال، در 90-سالان و افراد صد ساله سالم، اسپرمیدین در بافت ها در سطح میانسالی باقی ماند. این مطالعه همچنین نشان داد که در کشورهای آسیایی، هر چه میزان مصرف اسپرمیدین بیشتر باشد، امید به زندگی محلی بیشتر می‌شود.
در سال 2009، یک نتیجه تحقیقاتی منتشر شده در مجله "Nature" فرعی "بیولوژی سلولی" موج تحقیقات اسپرمیدین را باز کرد. این مطالعه اشاره کرد که اسپرمیدین می‌تواند رونویسی ژن‌های مرتبط با اتوفاژی را القا کند و در نتیجه اتوفاژی را افزایش دهد. با مهار استرس اکسیداتیو سلولی و نکروز، اسپرمیدین در آزمایشات نشان داده است که طول عمر را در مخمرها، نماتدها و مگس ها افزایش می دهد. پس از انتشار گزارش تحقیق، بلافاصله نگرانی های گسترده ای را در جامعه برانگیخت.
در سال 2016، دانشمند ژاپنی، یوشینوری اوسومی، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را برای "کشف مکانیسم اتوفاژی" دریافت کرد، بنابراین مکانیسم اتوفاژی در سلول ها را تایید کرد.
مکانیسم اتوفاژی مکانیسمی برای خود نوسازی و محافظت سلولی است. این نه تنها می تواند باکتری ها و ویروس های مهاجم را از بین ببرد، بلکه بر رشد جنین و جهش سلولی نیز تأثیر می گذارد. همچنین می‌تواند پروتئین‌ها و اندامک‌های آسیب‌دیده را از بین ببرد تا ثبات کلی سلول‌های بدن حفظ شود. فعال شدن اسپرمیدین در اتوفاژی به وضوح آن را قانع کننده تر می کند.
بدون شک نقش اسپرمیدین در سلامتی بسیار فراتر از آن است. در ژانویه 2018، مجله برتر "ساینس" مقاله پرفروشی در مورد اسپرمیدین منتشر کرد که بیش از 130 پیشرفت تحقیقات علمی در سال های اخیر را خلاصه کرد و به طور سیستماتیک به اثرات چندوجهی اسپرمیدین اشاره کرد که شامل ضد پیری، محافظت از قلب و عروق است. ضد سرطان، تعدیل عصبی و محافظت عصبی، بهبود بیماری های متابولیک و غیره.
در بدن انسان، اسپرمیدین دارای 3 منبع اصلی است.
اولین مورد توسط خود بدن انسان سنتز می شود که می تواند از آرژنین تا اورنیتین و پوترسین و اسپرمیدین باشد. همچنین می تواند از اسپرم تبدیل شود.
دومی مستقیماً از غذا می آید.
آخرین مورد از سنتز فلور روده به دست می آید.
مصرف پیش سازهای اسپرمیدین می تواند سطح اسپرمیدین را افزایش دهد. هم آرژنین و هم اسپرمین می توانند اثرات آن را افزایش دهند. غذاهای غنی از آرژنین عمدتاً آجیل، دانه ها و لوبیا و گوشت بوقلمون هستند. غذاهای غنی از اسپرم عبارتند از: جوانه گندم، جگر مرغ، قلب مرغ و روده گاو.
شایان ذکر است که حفظ متیلاسیون سالم نیز برای سنتز اسپرمیدین مهم است. سنتز اسپرمیدین نیاز به مشارکت dcSAMe دارد که از SAMe مشتق شده است. SAMe مهمترین کوآنزیم در متیلاسیون انسانی است و سطح آن تحت تأثیر چرخه متیلاسیون است.
البته مستقیم ترین راه دریافت تری هیدروکلراید اسپرمیدین از غذا است. غذاهای غنی از اسپرمیدین عمدتاً اسانس گیاهان و حیوانات هستند، مانند جوانه گندم، لوبیا، دانه ها، حلزون ها و جگر حیوانات (البته جوانه گندم حاوی گلوتن است).
اسپرمیدین ماده‌ای است که محدودیت کالری را تقلید می‌کند و فوایدی مشابه مزایای روزه دارد. مصرف اسپرمیدین ممکن است به بیماری‌های متابولیک، تخریب عصبی، بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان کمک کند و همچنین دارای پتانسیل افزایش طول عمر است. آزمایش‌های اولیه آزمایشگاهی نشان می‌دهد که اسپرمیدین همچنین ممکن است باعث رشد مو شود. برای افزایش سطح اسپرمیدین در بدن، غذاهای غنی از آرژنین، اسپرمین و اسپرمیدین بخورید.
فلاویا
Whatsapp: به علاوه 8618100218515