سیتیکولین سدیم عمدتاً از نظر بالینی برای درمان عواقب سیستم عصبی ناشی از آسیب جمجمه مغزی و تصادف عروق مغزی استفاده می شود و می تواند برای درمان سندرم پارکینسون استفاده شود و اثر درمانی خاصی بر زوال عقل پیری دارد. درمان بیماری های عروق مغزی و قلبی عروقی؛ موارد دیگر مانند تاخیر در پیری، بهبود اثر یادگیری و حافظه و غیره نیز اثرات درمانی خاصی دارند. با این حال، تزریق و تزریق پودر یخ زده عمدتاً در عمل بالینی استفاده می شود که برای بهبودی و درمان بعدی بیماری های مغزی بسیار ناخوشایند است. برای بیمارانی که نیاز به استفاده طولانی مدت از دارو دارند، توسعه یک داروی خوراکی با استفاده آسان از اهمیت عملی زیادی برخوردار است. بر اساس گزارش های بالینی، عوارض جانبی اصلی سیتیکولین سدیم، واکنش های گوارشی، حالت تهوع، درد معده و سوزش معده است. احساس و غیره
پودر سیتیکولینیک واسطه ضروری در بیوسنتز فسفولیپیدهای ساختاری در غشای سلولی است. تجویز برون زا سیتیکولین می تواند به سرعت غشای سلول های عصبی آسیب دیده را با افزایش سنتز فسفولیپید ترمیم کند، سنتز استیل کولین و دوپامین را برای تثبیت سیستم های انتقال دهنده عصبی و کاهش تجمع اسیدهای چرب آزاد در بافت مغز ایسکمیک کاهش دهد تا آسیب بافت اضافی ناشی از آن کاهش یابد. یک بازه زمانی وسیع درمانی، فراهمی زیستی بالا، نفوذ خوب سد خونی مغزی، و ایمنی عالی، سیتیکولین را به یک داروی موثر محافظت کننده عصبی و ترمیم کننده عصبی تبدیل کرده است. شواهد موجود نشان می دهد که سیتیکولین به طور قابل توجهی عملکرد عصبی را در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد و تحت حاد بهبود می بخشد.
با کاهش مقاومت عروق مغزی و افزایش جریان خون مغزی، می تواند متابولیسم مواد مغزی را بهبود بخشد و گردش خون مغزی را بهبود بخشد. همچنین می تواند عملکرد سیستم فعال سازی شبکه ای صعودی ساقه مغز را افزایش دهد، عملکرد سیستم بدن مهره ها را بهبود بخشد و فلج حرکتی را بهبود بخشد، بنابراین تأثیر خاصی در بهبود عملکرد مغز و ارتقاء بهبودی دارد. تزریق سیتیکولین سدیم پس از تزریق می تواند به سرعت وارد خون شود و مقداری از آن از طریق سد خونی مغزی وارد بافت مغز می شود. بخش کولین به یک دهنده خوب متیلاسیون در بدن تبدیل می شود که می تواند ترکیبات مختلفی را ترانس متیله کند. حدود 1 درصد کولین از طریق ادرار دفع می شود.
نقش سیتیکولین به عنوان پیش ساز برای سنتز فسفاتیدیل کولین در مطالعات حیوانی نشان داده شده است.
نشان داده شده است که کولین اگزوژن به کولین و سیستئین تجزیه می شود که مشاهده شده است که سطح سرمی کولین و یوریدین را در انسان افزایش می دهد.
در همین مطالعه مشاهده شد که گلیکوزید مستقیماً به CTP تبدیل می شود. بنابراین، سیتیکولین برای حمایت از سلامت غشای سلول عصبی با ارائه اجزای لازم برای سنتز فسفولیپیدها فرض شده است.
همچنین تصور میشود که سیتیکولین اگزوژن به حفظ یکپارچگی غشای سلول عصبی با ایجاد ذخیره کولین اضافی کمک میکند، که به جلوگیری از انحطاط غشاهای عصبی در زمانی که سطح کولین درونزا خیلی کم میشود، کمک میکند.
سیتیکولین به عنوان درمانی برای سکته مغزی ایسکمیک مورد مطالعه قرار گرفته است. در طی ایسکمی، فسفاتیدیل کولین به اسیدهای چرب آزاد تجزیه می شود و سپس به رادیکال های آزاد تبدیل می شود.
تصور می شود که سیتیکولین اگزوژن تجزیه فسفاتیدیل کولین ناشی از حملات ایسکمیک را به تاخیر می اندازد یا از آن جلوگیری می کند.
سیتیکولین همچنین به عنوان یک واسطه در تولید فسفولیپیدهای غشایی به نام اسفنگومیلین عمل می کند. مشاهده شده است که سیتیکولین سطوح اسفنگومیلین قبل از سکته را در بیمارانی که سکته مغزی ایسکمیک را تجربه کرده اند، بازیابی می کند.
یولاندا
پست الکترونیک:sales9@konochemical.com
تلفن / وی چت : 15691813064