لیگنینچسبی است که الیاف سلولز را در چوب به هم متصل می کند. نام آن از کلمه لاتین lignum به معنای "چوب" گرفته شده است. لیگنین بسته به نوع چوب حدود 25 تا 35 درصد وزن خشک چوب را تشکیل می دهد و بعد از خود سلولز دومین پلیمر آلی فراوان روی کره زمین است.
البته شرکتهای خمیرسازی و کاغذسازی با لیگنین آشنا هستند که یک پلیمر فنولی پیچیده است که باید در طول فرآیند خمیرسازی از چوب جدا شود و در عین حال الیاف سلولزی دست نخورده را برای کاغذسازی حفظ کند. تا به امروز، تقریباً تمام لیگنین جدا شده در فرآیند خمیرسازی به عنوان سوخت غیرفسیلی برای سوزاندن در کوره های قلیایی استفاده می شود و بخار و برق تولید شده برای سیستم های فرآیند کارخانه و جوامع محلی استفاده می شود. با این حال، دانشمندان علاقه مند به انجام کارهای بیشتری با لیگنین بوده اند تا کاربردهای مقرون به صرفه تری پیدا کنند.
اکنون، بر اساس چندین محرک که تقریباً همزمان ظاهر میشوند، سرعت جستجوی استفادههای تجاری گستردهتر از لیگنین به سرعت در حال افزایش است. شاید بزرگترین محرک، رد فزاینده مواد پلاستیکی سنتی توسط مصرف کنندگان و مقامات باشد. یا، این به دلیل چندین ویژگی منفی پلاستیک های مشتق شده از نفت است، از جمله وابستگی آنها به ذخایر نفتی رو به کاهش، ردپای کربن زیاد و عدم تجزیه پذیری زیستی.
لیگنین پلیمر پیچیده ای است که از گیاهان استخراج می شود و تقریباً در دیواره سلولی همه گیاهان خشکی وجود دارد. لیگنین که 20 تا 30 درصد درختان را تشکیل می دهد، یک چسب طبیعی و چسبناک است. این می تواند سلولز را با همی سلولز ترکیب کند و باعث سفتی چوب و مقاومت در برابر پوسیدگی شود. این بزرگترین منبع کربن تجدید پذیر بعد از سلولز است.
لیگنین به طور گسترده در صنایع خودروسازی، ساخت و ساز، پوشش، پلاستیک، داروسازی و سایر صنایع استفاده می شود. لیگنین تصفیه شده می تواند جایگزین فنل های فسیلی در تخته سه لا، تخته خرده چوب جهت دار (OSB)، الوار چند لایه روکش شده (LVL)، کاغذ چند لایه و مواد عایق شود. سایر کاربردهای بالقوه آینده شامل فیبر کربن و کربن برای ذخیره انرژی است.
با تعمیق درک بشر از آلودگی محیط زیست و بحران منابع، توجه بیشتر و بیشتر به خواص تجدید پذیر و تجزیه پذیر پلیمرهای طبیعی معطوف شده است. به منظور ایجاد یک سیستم چرخه کربن تجدید پذیر، لیگنوسلولز، به عنوان بخش مهمی از گیاهان، به عنوان جایگزینی برای سوخت های فسیلی در نظر گرفته می شود.
لیگنوسلولز در چمن، چوب، کاه و ضایعات جامد تولید شده توسط آن رایج است که عمدتاً از سلولز، همی سلولز و لیگنین تشکیل شده است. در میان آنها، دو مورد اول 50-70٪ را تشکیل می دهند و ساختار نسبتاً ساده است. گلوکز و زایلوز را می توان با تجزیه سلولز و همی سلولز به دست آورد که سپس می تواند با تخمیر بیولوژیکی یا کاتالیز شیمیایی به سوخت اتانول، بنزین، دیول و غیره تبدیل شود. 15-30% باقیمانده لیگنین با ساختار پیچیده است. این یک پلیمر طبیعی است که توسط سه مونومر پلیمریزه شده است که حاوی نه اتم کربن است که به عنوان جایگزینی برای بنزین بسیار مناسب هستند. در عین حال، به دلیل ساختار معطری که دارند، می توان از آنها برای جایگزینی فنل برای تولید محصولات شیمیایی حجیم مانند رزین فنولیک نیز استفاده کرد.
مدیر فروش: جسیکا شائو
واتساپ: +86 18292830413
پست الکترونیک :Sales7@konochemical.com